• Klasik interferonlar,
• Pegile interferonlar
• Antiviral tedavi [ Nükleozid (veya nükleotid) analogları]

Bu ilaçlar ancak ilgili uzman kontrolunda devamlı takip altında uygulanabilir. Tedavi süresi 6 ay veya 1 yıldır. İlaçlara bağlı bazı yan etkiler görülebilir. Ancak endike vakalarda tedavi gereklidir ve vakaların çoğunda başarılıdır.

Hepatit B, tedavi uygulanmadığında siroz, karaciğer yetmezliği ve karaciğer kanseri gibi ciddi sağlık problemlerine yol açabilir. Bununla birlikte, hepatit B virüsü ile birlikte enfekte olan herkes için tedavi gerekmez. Genel olarak, tedaviye başlamak için aşağıdaki üç koşulun var olması gerekir :
1. Karaciğer enzim düzeylerinde yükselme.
2. Aktif virüs çoğalması (pozitif HBV DNA)
3. Karaciğer biyopsisi ile gösterilmiş karaciğer enflamasyonu.

• Karaciğer enzimleri (bazen ALT düzeyleri olarak da adlandırılır) ;ALT, alanin aminotransferazın kısaltmasıdır. ALT, karaciğer enflamasyonu durumunda kan dolaşımına salınan bir enzimdir. Normalden daha yüksek Alt düzeyleri karaciğer enflamasyonu anlamına gelir.

• IgM ve IgG  antikoru; IgM , enfeksiyonu takiben çok erken dönemde üretilen bir antikordur ve akut bir hepatit B enfeksiyonunun göstergesidir. IgG ise kronik infeksyonun veya HBV ile temasın olduğunu gösterir.

• HBeAg , hastalığın akut veya kronik formunun bulunduğu hastalarda aktif enfeksiyonun bir göstergesidir. Bununla birlikte, virüsün HBeAG üretmediği bazı hastalık formları da vardır; bu hastalık formları Akdeniz Ülkeleri’nde yaygındır.

• HBV DNA , kan dolaşımında bulunan virüs miktarının (viral yük olarak da bilinir) ve dolayısıyla hastalığın ne kadar aktif olduğunun da bir ölçütüdür.

• Ultrason, karaciğer hasarının ve kanserinin belirtilerini görmek için yapılan incelemelerdir.

• Karaciğer biyopsisi, tedaviye başlamadan önce karaciğer enflamasyonunun, fibrozunun, hasarının veya kanserinin semptomlarını saptar.

• Erişkinlerin yaklaşık üçte biri, hepatit B virüsünü nasıl aldığını bilmemektedir.
• Virüs, hepatit B’ li kişilerin kanında, vajinal salgılarında ve sperm sıvılarında bulunabilir.
• Hepatit B virüsü çok enfeksiyözdür – HIV virüsünden 100 kat daha enfeksiyözdür.
• Hepatit B virüsü yiyeceklerle, suyla veya sıradan vücut teması ile bulaşmaz.
• Risk altındaki kişiler, sizi virüse karşı koruyabilecek hepatit B aşısı yaptırmayı düşünmelidirler.
• Eğer sizde hepatit B varsa ve hamileyseniz, doğum sırasında virüs bebeğinize geçebilir; bu nedenle, yeni doğan bebeğinize, doğumdan sonraki 12 saat içinde iki ayrı ilacın uygulanması önemlidir.
• Emzirme ile hepatit B virüsünün bulaşması arasında herhangi bir ilişki saptanmamıştır.

• Sterilize edilmemiş iğnelerin veya şırıngaların ortak kullanımından (örneğin, dövme, ilaç enjeksiyonu, kulak/ vücut piercing’ leri, akupunktur) kaçının.
• Kişisel tuvalet malzemelerinin (diş fırçaları, jiletler veya tırnak makasları) ortak kullanımından kaçının, çünkü bu malzemelerde kurumuş kan kalıntısı bulunabilir. Bu malzemelerin aynı evde yaşayan diğer insanlarla ortak kullanılmamasının önemli olduğunu anlatın.
• Vücudunuzdaki kesikleri bir bantla kapatın. Bu diğer insanların kanınızla kazara temas etmesini önleyecektir.